Prikkels bij de afsluiting van een themaweek op school

Op de school van zoon zitten kinderen met een lichamelijke en/of verstandelijke handicap en een groot aantal kinderen heeft ook autisme of ADHD. De themaweek wordt afgesloten samen met ouders en familie door middel van optredens. In een grote zaal komt een deel van de school bijeen. Veel kinderen, ouders en grootouders in een grote zaal. Je ziet dat de kinderen uit de structuurgroep grote moeite hebben met deze omgeving. Weglopen, gillen, op de grond liggen…. De juf van deze klas is ziek en dat maakt het natuurlijk extra spannend. Deze groep begint met hun optreden. Het gaat best goed, ze hebben het goed voorbereid. Dan zijn de andere groepen aan de beurt. Door het lawaai dat de kinderen van de structuurgroep maken versta ik het niet zo goed. Ik denk na wat ik in deze situatie zou doen als ik juf zou zijn van die groep? Gelijk met zijn allen terug naar de klas? Maar dan leren ze wellicht nooit om met dit soort situaties om te gaan? Mijn zoon blijft rustig op de bank zitten. Dat was een aantal jaren geleden anders, toen fladderde hij door de drukte met zijn armen en trappelde hij met zijn benen. Ik ben trots op hem. Voor een kind van de structuurgroep is het dan toch te veel en een juf gaat met een kind naar de klas. Er is kans op een epileptische aanval waarschijnlijk. Als alle groepen klaar zijn gaan de kinderen terug naar de klas. Het is niet helemaal duidelijk of we als ouders mee naar de klas mogen. We mogen mee. Het is 10 voor 12 en een klasgenootje trekt zijn jas aan. Hij wil naar buiten, want buiten spelen is aan de beurt. Mijn zoon probeert de jas van het kind uit te trekken. Hij zit in een rolstoel dus dat wordt moeilijk voor hem. ‘Het is nog geen 12 uur’ zegt hij, om 12 uur gaan we naar buiten. De juffen geven nu ook aan dat ze nog niet naar buiten gaan. De resterende 10 minuten worden niet ingevuld, de juffen praten met de ouders en opa’s en oma’s. Ik snap het wel, je wilt ze niet teleurstellen en er zijn ouders die de juffen niet zo vaak spreken. Mijn zoon ploft neer op de bank in de klas en doet niet zoveel. Ik ga naast hem zitten.Duidelijk is het allemaal niet en ik vraag aan de assistente of ze echt om 12 uur naar buiten gaan. Dat is gelukkig het geval.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Fonds Psychische Gezondheid

Nederlands Vereniging voor Autisme

Blog statistieken

  • 13,014 hits

Volg me op Twitter

%d bloggers liken dit: